സുസ്മിത

നിന്റെ പേരിന്നു സാരം പുഞ്ചിരിയെന്നത്രേ
നീ കവർന്നതോ എന്റെ പുഞ്ചിരിയും
എന്നിൽ നിറച്ചു നീ മോഹങ്ങളോരായിരം
ഒടുവിൽ നീ അവയും തച്ചുടച്ചു.
എന്നാശകൾക്ക് മേൽ നീ
അവഗണനകളുടെ മൂടുപടം ചാർത്തി
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീ കഠാര ആഴ്ന്നിറക്കി

എന്നിട്ടും നിന്നെ വെറുക്കാൻ
എനിക്കെന്തേ സാധിക്കുന്നില്ല
പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രത്യാശയുടെ കിരണം
ഇപ്പോഴും തങ്ങി നിൽക്കുവതെന്തെ
 ഞാൻ ഇപ്പോഴും നിന്നെ
സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു

ഒരിക്കലെങ്കിലും നീയെന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ
എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയെങ്കിൽ
എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...


***************************************