പുഴ പറയുന്നു

" ഞാന്‍ 

മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്‍റെ ഓളങ്ങള്‍

എന്തിനെന്നറിയാതെ

അലയുന്നു.

ഇന്നിന്‍റെ പ്രചണ്ഡതയില്‍ 

എന്‍റെ സംഗീതം

ഉടഞ്ഞമരുന്നു.

ദുരാശ നിറഞ്ഞ യുഗം,

പാപം പേറുന്ന ഭൂമി.

പേടിയോടെ ആകാശം 

കണ്ണുപൊത്തുന്നു.

എന്‍റെ തിരകള്‍

വിറകൊള്ളുന്നു. "

കാളകൂടം കഴുത്തിലേന്തി

പുഴ പിന്നെയും ഒഴുകുന്നു,

ഒരു നിമിഷം നേരത്തെ

മരിച്ചിരുന്നെങ്കി-

ലെന്ന വൃഥാശയുമായ്.